b l a n k d i s h . v 5

เที่ยงคืนนี้ก็จะหมดไปอีกปีแล้ว!
เพราะฉะนั้น ล่วงหน้า...





ปีหน้าที่จะมาถึงนี้ ก็ขอให้เป็นปีที่ดีสำหรับทุกๆคนนะคะ
ใช้ชีวิตกันอย่างเต็มที่ แล้วอย่าลืมใช้ชีวิตอย่างมีสติด้วย! (?)
ต่อไปขอแปะกลอนตามธรรมเนียมหน่อยน่อ
จริงๆกลอนเมื่อปีที่แล้วก็ใช้ได้ทุกปี แต่ตอนนี้ต้องบทนี้!


Work Without Hope
Samuel Taylor Coleridge


All Nature seems at work. Slugs leave their lair --
The bees are stirring -- birds are on the wing --
And Winter, slumbering in the open air,
Wears on his smiling face a dream of Spring!
And I, the while, the sole unbusy thing,
Nor honey make, nor pair, nor build, nor sing.

Yet well I ken the banks where amaranths blow,
Have traced the fount whence streams of nectar flow.
Bloom, O ye amaranths! bloom for whom ye may,
For me ye bloom not! Glide, rich streams, away!
With lips unbrighten'd, wreathless brow, I stroll:
And would you learn the spells that drowse my soul?
Work without Hope draws nectar in a sieve,
And Hope without an object cannot live.



สรุปจากกลอนคุณสมรได้ว่า เฟลแล้วอย่าเหวี่ยงดีที่สุด
(เหวี่ยง (กริยา) - การปฏิเสธความจริงอันมีสาเหตุจากการผิดหวังในบางสิ่ง ไม่สบอารมณ์ในบางอย่าง)
เอาไปใช้เป็น resolution ของปีหน้าได้อยู่นะ

ปีหน้าก็ขอฝากตัวอีกปีนึงด้วยแล้วกันน้อ ถึงจะดองบ่อยก็เถอะ (ปีนี้เขียนไป 17 เอ็นทรี่เองล่ะ!)
แล้วเจอกันใหม่ปีหน้าค่ะ :)